Polis Manqilalın bank hesablarını araşdırarkən, onun bütün ailəsinin yoldan keçənlərdən dilənmək adı altında gəlirli bir küçə biznesi ilə məşğul olduğu aşkar edilib.
Hindistanın Madhya-Pradeş ştatının İndor şəhərində yerli hökumətin küçələri dilənçilikdən təmizləmək kampaniyası sensasiyalı bir kəşfə səbəb olub. Onilliklər boyu kimsəsiz və əlil hesab edilən 50 yaşlı Manqilalın varlı bir daşınmaz əmlak sahibi, çoxlu sayda avtomobil və uğurlu pul borc verən olduğu ortaya çıxıb.
Bu hekayə peşəkar dilənçiliyin necə yüksək gəlirli bir işə çevrilə biləcəyinin parlaq nümunəsi ola bilər.
Çarəsizliyin illüziyası
Manqilal səs-küylü Sarafa bazarına gələnlərə yaxşı tanış olub. Onun görünüşü heç kəsi laqeyd qoymayıb:
* Fiziki vəziyyəti: Cüzam xəstəliyi səbəbindən kişi barmaqlarını və yerimək qabiliyyətini itirib.
* Nəqliyyat: O, şəhərdə təkərləri olan kiçik, evdə hazırlanmış taxta platformada oturaraq gəzib.
* Taktika: Manqilal heç vaxt ucadan pul istəməyib. O, sadəcə izdihamlı yerlərdə gözlərini aşağı dikərək dayanıb. Bu “səssiz təvazökarlıq” yoldan keçənlərdə o qədər rəğbət oyadırıb ki, hər gün minlərlə rupi onun ciblərinə axıb.
Kölgə imperiyası: evlər, maşınlar və şəxsi sürücü
“Dilənçinin” əsl həyatı yalnız sosial xidmətlər onu sığınacağa gətirdikdən sonra ortaya çıxıb. Araşdırma Manqilalın uğurlu investor və ev sahibi olduğunu ortaya qoyub:
1. Daşınmaz əmlak: Kişinin üç mərtəbəli malikanəsi, başqa bir şəxsi evi və yoxsullara kömək etmək üçün dövlət proqramı vasitəsilə əldə etdiyi bir mənzili var.
2. Nəqliyyat biznesi: O, iki avtomobil rikşasına sahibdir və onları icarəyə verir və bu da özü üçün sabit passiv gəlir yaradır.
3. Şəxsi rahatlıq: Öz ehtiyacları üçün Manqilal maşın alıb və şəxsi sürücü tutub və ona ayda 12.000 rupi (təxminən 130 dollar) maaş verib.
4. Mikromaliyyələşdirmə: Bazardan əldə edilən gəlirdən istifadə edərək, yerli tacirlərə faizlə kredit verən gizli bir biznes qurub.
“Xahiş etmirəm, özləri verirlər”
Səlahiyyətlilər Manqilala qanunsuz dilənçilik ittihamı irəli sürdükdə, diqqətəlayiq bacarıq nümayiş etdirib. Onun sözlərinə görə, o, qanunu heç pozmur, çünki texniki cəhətdən sikkələr istəmir – insanlar özləri cibinə qoyur və ya taxta lövhəyə atırlar.
Buna baxmayaraq, istintaq davam edir: rəsmilər “milyonçunun” bank hesablarını nəzərdən keçirir və ailəsinin peşəkar dilənçilik sənayesində iştirakının dərəcəsini müəyyən edirlər.
Bu iş sosioloqların gəldiyi nəticələri təsdiqləyir: Hindistanda aktivləri orta təbəqənin gəlirlərini xeyli üstələyən bütöv bir dilənçi kastası var və bəzi hesablamalara görə, “dünyanın ən varlı dilənçisi” də həmin ölkədə yaşayır.
